Uit het rijangstdagboek van Rachel 12

Nou, ik kon meteen aan Noor zien toen ze binnen kwam lopen dat ze goed weer had gehad tijdens haar vakantie. Bruine kop zeg, om jaloers op te worden. “Ja, het was weer heerlijk in Marokko”, antwoordde Noor, “en verkeerstechnisch was het ook weer bijzonder interessant.” “Hoezo dat dan?” vroeg ik.

Kruispunten

“Omdat de automobilisten zich daar nog minder aantrekken van verkeersregels dan hier in Nederland. Claxonneren doen ze sowieso erg vaak maar nu nog meer doordat de bestuurders daar ook hun mobieltjes heilig hebben verklaard. Dus bij verkeerslichten duurt het nogal voordat ze gaan rijden bij groen licht. Op kruispunten doet ook iedereen maar zo wat.

Over kruispunten gesproken, daar gaan wij vandaag ook naar kijken. Genoeg gepraat Rachel, we gaan de auto in”. Na een kwartiertje moest ik de auto aan de kant zetten. Noor complimenteerde me voor het gereden stuk en vroeg toen wat voor soorten kruispunten ik ken en hoé ik een kruispunt herken.

Kruispuntherkenning

“Ehhh, een voorrangskruispunt enne een gewoon kruispunt”, antwoordde ik. “OK, en ik denk dat je met een gewoon kruispunt een gelijkwaardig kruispunt bedoelt. Hoe zit het daar met de voorrang?” Gelukkig, dacht ik, dat weet ik. “Iedereen van rechts heeft voorrang”. “Iedereen?” vroeg Noor. “Nou, voetgangers niet. Maar toch wel fietsers?” Noor knikte bevestigend en vroeg me wanneer je voetgangers wél voor moet laten gaan. “Bij uitritconstructies gaat al het verkeer voor”, riep ik enthousiast. “Zo, volgens mij heb jij je theorie tijdens mijn vakantie opgefrist. Goed hoor. En behalve aan borden, waar kan je nog meer aan zien dat je een kruispunt nadert”?

“Stoplichten, afslaand verkeer, van die dingen op de weg, ronde stoeprand”, somde ik op. “Toppie Rachel. Die dingen op de weg, bedoel je daar bijvoorbeeld een vluchtheuvel of verkeersdruppel mee?” “Ja, die ja”. “OK, er zijn nog een paar herkenningspunten. Wat dacht je van verkeersdrempels, wegmarkeringen, onderbreking tussen huizen en/of geparkeerde auto’s en straatnaambordjes”. “Jeetje dat is eigenlijk best wel veel hè waar je het aan kan zien”. “Klopt, en dan ga je het nu ook ZIEN en herkennen. Ga maar lekker tuffen en vertel elke keer als je een kruispunt nadert waar je het aan hebt herkend”, zei Noor. En hup we gingen weer op weg.

Rachel