Berichten

Hoe blijft mijn rit tijdens winterse dagen ontspannen en veilig?

Mijn vader zong altijd: “wie dik in warme kleertjes zit die vindt de winter wonderfijn en denkt: het moet altijd winter zijn”.

Dikke winterjas

Nou, die dikke winterjas is prima tegen de kou, maar doe hem uit tijdens het rijden! De voering zorgt ervoor dat er meer ruimte zit tussen je lichaam en gordel, daarmee is de veiligheid van je gordel een stuk lager omdat de gordel niet meer strak aansluit. (En je hebt er buiten nog wat aan).

Afstand houden

Houd afstand. Geen 2 maar zeker 8-10 seconden. Hierdoor heb je meer zicht en kan je een onverwachte situatie beter inschatten. Sterker nog, je ziet het al aankomen waardoor je rustiger je snelheid kunt verminderen. Pas je snelheid aan vóór de bocht. Liever langzaam de bocht in dan er niet uit.

Lichten

Sneeuwt het flink  gebruik dan niet je grote licht. De lichtbundel wordt  teruggekaatst door de sneeuwvlokken. Bij slecht zicht, 200 meter of minder, mag je je mistvoorlichten/breedstralers gebruiken. Hierdoor wordt het wegdek goed verlicht zonder dat je jezelf verblindt of een ander. Mistachterlichten mogen pas bij 50 meter of minder zicht.

Waarnemen

Voorkom tijdens het rijden in een sneeuwbui dat je je focus op één punt legt. Dit zorgt voor eentonigheid, is vermoeiend en gevaarlijk. Houd je blik breed. Zorg er voor dat je overzicht houdt en weet wat er om je heen gebeurd.

Ruiten en verwarming

Hou in deze tijden je ruitensproeiervloeistof (winter-versie) in de gaten. Pekel geeft veel vuiligheid op je autoruiten waardoor je zicht veel minder wordt. Zet de verwarming niet te hoog. Lekker warm in de auto, maar je wordt sneller duf. Af en toe de verwarming richting je voeten werkt goed.

Verkeersinformatie

Weer die open deur: hou de verkeersinformatie en weerberichten in de gaten. Als je al bijna op je snuit glijdt op de stoep waarom stap je dan in de auto? Hoef je de deur niet echt uit? Blijf dan lekker met een boek op de bank thuis.

Tot slot. Gebruik je gezonde verstand en neem de tijd.

Winterweer

Heel veel Nederlanders kijken reikhalzend uit naar de sneeuw en het ijs wat ons wordt voorspeld de komende dagen. Voor velen fantastisch echter voor automobilisten soms een nachtmerrie.

Sneeuw en ijs

Het begint met het sneeuw- of ijsvrij maken van jouw auto. Eerder je bed uit of slimme voorzorgsmaatregelen getroffen? Wat kan je zoal doen om veilig en met goed zicht op pad te gaan (alleen indien echt noodzakelijk)?

Voor de voorruit is het handig om autoruitfolie of een stuk karton over de voorruit te leggen. Heb je dat niet of ben je het vergeten, spuit dan de ruit in met ruitontdooier en wacht een paar tellen. Heb je geen ruitontdooier, gebruik dan een ouderwetse ruitenkrabber.
Controleer of de ruitenwissers niet zijn vastgevroren. Tik ze anders voorzichtig los met de ruitenkrabber, ga niet trekken want dan kunnen de bladen scheuren.

Bij sneeuw: maak de hele auto schoon: de sneeuw op je richtingaanwijzers, achterlichten, koplampen en kentekenplaten moet voor vertrek verwijderd worden. Dat geldt ook voor het dak. Als de sneeuw er tijdens het rijden afwaait belemmer je het achterop komend verkeer. En wat gebeurt er denk je als je plotseling moet remmen: alle sneeuw komt via je voorruit naar beneden en jij ziet niets meer.

Klop sneeuw of ijs van je kleding voordat je instapt; dit voorkomt condensvorming. Schakel verder de recirculatiestand UIT en gebruik een doek, mochten je ruiten van binnen beslaan.

Niet doen
Gooi geen emmer heet water over je voorruit: door het temperatuurverschil kan deze barsten. Start je auto pas nadat je de auto ijsvrij hebt gemaakt. De motor warmt stationair nauwelijks op en het is slecht voor het milieu en jezelf!

Vastgevroren deur

Druk de deuren aan bij de raamsponningen, zodat het ijs breekt. Werkt dit niet, leg dan een warme kruik tegen de deur of gebruik als je die hebt, een föhn.

Niet doen!
Richt de föhn NIET op de ramen van je auto; door het temperatuurverschil kunnen deze barsten.

Vastgevroren slot

Als je slot is bevroren, kan je dat inspuiten met slotontdooier. Laat dit even inwerken (geduld!). Heb je geen slotontdooier bij de hand, warm dan een kruik op en houdt deze tegen het slot aan. Eventueel kun je ook de contactsleutel zelf kort verwarmen met een aansteker. Gooi geen heet water over/in je slot want dat bevriest weer en dan ben je nog verder van huis.

‘Open deur’: bewaar je slotontdooier NOOIT in de auto; dan kun je er namelijk niet bij op het moment dat je het ’t hardste nodig hebt.

Tot slot maar zeker niet onbelangrijk: hou de weer- en verkeersberichten in de gaten.

Veilige kilometers.

Uit het rijangstdagboek van Rachel 28

“Nou Noor je stond er mooi op hè!” “Wat bedoel je?” “Dat artikel in het Noord-Hollands Dagblad.” “O, ja, leuk artikel, maar hoe weet jij dat, je leest toch een andere krant?” “Ja, maar ik was bij mijn nicht in Heerhugowaard en zij liet het mij zien. Ze weet dat ik wat aan mijn rijangst doe, maar niet bij wie. Dus ze dacht nog een tip voor mij te hebben, haha ze wist niet dat die kale kop in die spiegel mijn verkeersangst-therapeut is. Heb je het nu heel druk gekregen?” “Er hebben de nodige mensen contact gezocht naar aanleiding van het artikel. Nu kan ik weer meer buiten Amsterdam werken. Het blad heeft nl een flink bereik, ook in het Gooi (Gooi en Eemlander) wordt het goed gelezen.”

Zweten en gillen

“Lekkere titel trouwens ‘Zweten en gillen op de snelweg’, doen mensen dat echt?” “Soms wel, in ieder geval wordt er flink gezweet. Gillen doen ze meestal als ik er niet bij ben. Maar over de snelweg gesproken, hoe is het met invoegen?”

“Ehh, ik heb de theorie bestudeerd maar ik vind het nog steeds eng om te doen. OK ik weet dat ik snelheid moet maken op de invoegstrook en ¾ van de strook moet gebruiken. Maar dan moet ik ERTUSSEN!”

Groepjes voertuigen

“Luister Rachel, ik ga je iets verklappen. Als je op de oprit naar de snelweg toe rijdt maar ook op de invoegstrook, kan je al zien hoe de verkeersdrukte is. Dan zie je dat auto’s in groepen rijden. Als het druk is (=een groep) dan komt er altijd een gat oftewel minder drukte. Daar maak je gebruik van. Overigens zie je dat bij fietsers ook. Let maar eens op als je door de stad fietst en je wilt oversteken.

Kom, dan gaan we nu naar de auto-groepen op de snelweg kijken.”

Rachel

Uit het rijangstdagboek van Rachel 27

Yeahh, de rijangstbegeleiding gaat weer van start, ik mag weer rijden met Noor. Ze belde mij vanochtend dat ze deze week aan het werk mag en dat we dus nieuwe afspraken konden plannen.

Mondkapje

Ik dacht al wel dat Noor een mondkapje zou gaan gebruiken dus ik had voor mijzelf ook alvast wat exemplaren op de kop getikt. En ze werkt ook met handschoenen. Gelukkig neemt zij de schoonmaakspullen en handgel mee. Lachen, ze heeft altijd al zo’n tas vol komt dit er nog bij.

Wel spannend om samen weer te gaan rijden. Maar ik moet zeggen dat dat filmpje van de tunnel wel goed was om naar te kijken. “Droog oefenen” zoals Noor dat noemde.

Ik zal mijn auto maar door de wasstraat rijden en stofzuigen. Draag ik ook mijn steentje bij!

Rachel

Uit het rijangstdagboek van Rachel 26

Het moet niet gekker worden met mij. Vanochtend schreef ik bijna “lief dagboek wanneer komt Noor weer!” Tja, ik mis de rijbegeleiding best wel. Ik oefen met wat we samen hebben gedaan en dat gaat redelijk goed. Behalve die rottige Piet Hein tunnel.

Bellen

Ik herinnerde me ineens dat Noor had gezegd dat ik altijd mocht bellen of mailen als ik ergens mee zat. Dus heb ik haar gebeld. Fijn om mijn vragen te kunnen stellen en ondersteuning te krijgen. Toen ik het over mijn moeite met de Piet Heintunnel had, vertelde Noor dat ze de tunnels heeft gefilmd. Om ‘droog te kunnen oefenen’ stuurt ze mij het filmpje van de Piet Heintunnel. Ze adviseerde het op mijn pc of laptop te bekijken omdat dat beeldscherm groter is en dus echter lijkt en voelt. Ik ben benieuwd.

Reviews

Nu ik haar toch sprak, vroeg ik of ze eigenlijk wel eens wat hoorde van oud cliënten. “Jazeker,” zei ze, “laatst kreeg ik een WhatsApp van iemand die schreef ‘Hey Noor, we hebben een automaat gekocht en vandaag reed ik voor het eerst 45 minuten in mijn eentje!! Ik vond het zowaar LEUK. Het is letterlijk 11 jaar geleden dat ik voor ’t laatst in mijn eentje in een auto zat. Had ik zonder jou nooit gedurfd, heel blij en trots’. “Wat leuk dat ze jou dat liet weten”. “Ja, dat vond ik ook. Een langere tijd geleden kwam ik ook een oud cliënte tegen die vertelde hoe ontzettend blij ze was dat ze weer kon rijden. Vooral nu haar vader erg ziek was en ze hem overal naar toe kon rijden. Verder staan op mijn website bij recensies, een heel aantal uitspraken van oud cliënten. Dus als je meer wilt weten, kijk daar maar.”

We sloten ons gesprek af met de wens gezond te blijven.

Tot ziens, Rachel

Uit het rijangstdagboek van Rachel 25

In verband met uw en mijn gezondheid doe ik voorlopig geen rijangstbegeleidingen.
Zorg voor en bescherm uzelf en uw naasten.

Kijk, dat heeft Noor op haar website gezet. Natuurlijk vind ik het ook jammer dat mijn rijangstbegeleidingen even zijn stopgezet. Ik kan wél af en toe oefenen met dat wat ik met Noor heb gedaan. Het is heel rustig op de weg en ik zit alleen in mijn auto. Eigenlijk ideaal.

Wat ik écht niet begrijp, is dat ik nog steeds lesauto’s rond zie rijden. Onverantwoord vind ik dat. Je zit vlak naast elkaar. Kunnen ze wel zeggen dat ze na elke leerling het stuur en zo schoonmaken maar je blijft dicht bij elkaar zitten. Het gaat toch niet alleen om je eigen gezondheid!

Ik zou zeggen: neem je verantwoordelijkheid en doe wat kan en mag.

Rachel

Uit het rijangstdagboek van Rachel 24

“Hoi Rachel, heb je me gemist?” vroeg Noor met een grijns op haar vakantiebruine gezicht. “Nou eerlijk gezegd, vond ik het wel even rustig dat je er niet was. Alhoewel jou stem wel in mijn hoofd zit hoor Noor als ik rijd.” “Haha, straks heb je geen rijangst meer maar wel stemmen in je hoofd. Geintje. Veel van mijn cliënten horen mijn stem enige tijd totdat ze ineens beseffen dat ik ben uitgedoofd.”

“Heb jij die uitzending van DWDD gezien met Erik Scherder of was je toen op vakantie?” vroeg ik. “Ja en ja,” antwoordde Noor. “Het was tijdens mijn vakantie en ik heb de uitzending op YouTube gezien. Wat vond jij er van?” “Ik had niet gedacht dat zelfs een professor die heel veel weet over hersenen ook zoveel angsten kan hebben. Ik was blij met die dame die aan tafel erbij zat. Zij was gelukkig wél van haar rijangst afgekomen.” “En dat ga jij ook!” riep Noor.

Vrachtwagens

“Hoe gaat het rijden, beetje kunnen oefenen de afgelopen tijd of ‘toch maar liever niet’,” knipoogde Noor. “Tja, wat zal ik zeggen. Het gaat een stuk beter, zeker als ik een van de ontspanningsoefeningen van te voren doe. Maar vrachtwagens, brrrr.” “Zo te zien gaat bij de gedachte alleen al je alarmbel af. Wat vind je van vrachtwagens?” vroeg Noor. “Nou, gewoon eng.” “Ja, en wát vind je eng dan?” “Ze zijn zo groot.” “Welk deel van de vrachtwagen boezemt je het meeste angst in?” ging ze verder. “Pfff, de wielen vind ik zó enorm.” “Hmmm, wijs eens aan hoe groot en waar je zo’n wiel ziet.” Ik concentreerde me op een vrachtwagenwiel en zag dat levensgroot rechts naast mij opdoemen.  Toen ik dat Noor vertelde, ging ze daar op door met zo’n NLP oefening. Ik weet niet meer precies wát ze deed, maar het hielp wel. Zo maf is dat hoe dat brein werkt.

Zweven of zitten

Toen we op de ring van Amsterdam reden, kreeg ik het toch een beetje benauwd. Dat zag Noor natuurlijk aan me en vroeg wat ik deed-dacht-voelde. “Ach, ik voel me licht in mijn hoofd. Zal wel komen omdat ik moe ben.” “O ja, heb je dat altijd als je moe bent?” vroeg ze. “Ehhh eigenlijk niet nee.” “Dus het heeft met nu te maken. Je ziet er uit alsof je zweeft, omhoog komt. Maak je eens zwaarder en voel de stoel onder je billen. Maak een denkbeeldig anker naar het midden van de aarde. Hoe is dat?” “Anders ja. Als ik dat doe, zakken mijn schouders ook weer naar beneden. Ik voel me ook niet meer zo licht in mijn hoofd. Thanks.”

“Mooi, blijf zo zitten en doorkarren!”

Rachel

Uit het rijangstdagboek van Rachel 23

Het was me het hersenwerk(en) vandaag wel zeg. Tijdens onze eerste stop vertelde ik Noor dat ik vrachtwagens eng vind. Ze pakte meteen pen en papier en zei “schrijf je gedachte op”. Braaf schreef ik ‘ik vind vrachtwagens eng’. “Hmm Hmm,” mummelde Noor, “hoe voelt het om naar die zin te kijken?” “Ja, dat voelt beklemmend.” “Mooi, schrijf dan onder die zin: ik heb de gedachte dat ik vrachtwagens eng vind.” Dat deed ik en ik moest ook naar deze zin goed kijken en ervaren wat het met me deed. “En, hoe is het om naar deze zin te kijken?” “Ja, gek eigenlijk,” antwoordde ik, “het voelt minder beklemmend.” “OK, nog één. Schrijf op: ik merk dat ik de gedachte heb dat ik vrachtwagens eng vind.” Toen ik dat had gedaan en ook naar deze zin had gekeken, voelde het nog minder beklemmend, haast gewoon! “Hoe kan dat nou?” vroeg ik.

Fusie en defusie

“Ons verstand kan gevoelens opwekken op basis van hersenspinsels. Die gedachten hebben een bepaalde lading gekregen. Je hebt dus een samengaan/samensmelting, fusie, gecreëerd: vrachtwagens zijn eng met als gevolg een beklemmend gevoel. Defusie, ontkoppeling/afstand nemen, helpt de lading te veranderen. Dus je leert je gedachten op te merken zonder er in mee te gaan. Je hébt gedachten, je bént niet je gedachten.” “Ja, dat zeg je wel vaker hè, maar nu voel ik het ook echt. Grappig zeg.”

Tunnel

We gingen weer verder, richting tunnel. Ook spannend. Ik had wel al ontdekt dat de ene tunnel de andere niet is. Voor mij maakt het erg veel uit hoe de weg er naar toe is. Heb ik ‘uitzicht’ of zitten er wanden of geluidswallen vóórdat ik de tunnel inrijd. We waren in de tunnel en dat vond ik wel benauwend en zei dat tegen Noor. “Waar kijk je naar,” vroeg ze. “Ik zie de hele tijd die wand op me afkomen,” antwoordde ik. “Ga eens ruimte zoeken, dus kijk links vóór je uit en neem bewust de ruimte waar.” “Jeetje, dat scheelt zeg en ik zie ook al het einde van de tunnel!” “Goed zo, nog een rondje A10.”

Rachel